Jubileusz 25-lecia
Biesiada Jubileuszowa Instytutu, która odbyła się 25 września w Tomaszowicach, już za nami. Dziękujemy, drodzy Goście za to, że byliście z nami i współtworzyliście ten wyjątkowy wieczór. Pełen wzruszeń, radości i bliskości. Pięknie było znów być razem – rozmawiać, śmiać się i cieszyć sobą. Dziękujemy za serdeczność i energię, którą wnieśliście w to spotkanie.
Przez 25 lat Instytut tworzyli ludzie – dlatego możliwość świętowania tego jubileuszu właśnie z Wami była dla nas tak ważna. Zostajemy z wdzięcznością i poczuciem, że ten dzień pozostanie z nami na długo. Tę stronę stworzyliśmy, aby zachować choć część chwil, które mamy już głęboko w sercach.
Powitanie
Rozpoczęliśmy ucztowanie niespodzianką artystyczną, którą wspólnie przygotowały Zofia Pierzchała i Dorota Węgrzyn. Przed występem zaznaczyły, że widzimy je w prywatnej odsłonie, której nie ujawniają w życiu zawodowym. Dorota zagrała na pianinie utwory skomponowane przez Ludovico Einaudiego: I Due Fiumi (Dwie rzeki), Come un Fiore (Jak kwiat), Nuvole Bianche (Białe chmury) oraz Una Mattina (Pewnego ranka). Zofia czytała wiersze Wisławy Szymborskiej: Jarmark cudów, Kot w pustym mieszkaniu oraz dwa wiersze Ireneusza Kaczmarczyka z tomiku wierszy Przejścia.
Powitanie
Rozpoczęliśmy ucztowanie niespodzianką artystyczną, którą wspólnie przygotowały Zofia Pierzchała i Dorota Węgrzyn. Przed występem zaznaczyły, że widzimy je w prywatnej odsłonie, której nie ujawniają w życiu zawodowym. Dorota zagrała na pianinie utwory skomponowane przez Ludovico Einaudiego: I Due Fiumi (Dwie rzeki), Come un Fiore (Jak kwiat), Nuvole Bianche (Białe chmury) oraz Una Mattina (Pewnego ranka). Zofia czytała wiersze Wisławy Szymborskiej: Jarmark cudów, Kot w pustym mieszkaniu oraz utwory Ireneusza Kaczmarczyka z tomiku wierszy Przejścia.
Część oficjalna
Jubileuszowe spotkanie było okazją do zatrzymania się przy tym, co przez 25 lat współtworzyło Instytut – relacjach, ideach i wspólnej pracy. Wybrzmiały słowa prof. Bogdana de Barbaro, odczytane przez Andrzeja Wrońskiego, oraz refleksje naszych gości: dr Lyndy Osborne o wieloletniej współpracy z Instytutem i jej przyjaźni z założycielkami, a także Janusza Kitrasiewicza o integracji modalności w służbie leczenia i pomocy Człowiekowi. Zofia Pierzchała przedstawiła dorobek Instytutu, prowadząc nas przez prezentację ukazującą jego rozwój i najważniejsze obszary działalności, a Aleksandra Sękowska opowiedziała o jubileuszowej książce Barwy Gestaltu, której premiera była ważnym punktem tego spotkania.
Fot. Zwierciadło.pl
Z okazji jubileuszu 25-lecia Instytutu prof. Bogdan de Barbaro, nasz wieloletni superwizor, skierował do Zespołu i społeczności Instytutu wyjątkowy List do Pasternikowych Gestaltystów. Osobisty, pełen życzliwości i refleksji, wyrasta z jego wieloletnich spotkań z „Grupą Pasternikową” – i z tego, czego, jak sam pisze, uczy się podczas wspólnej pracy.
Profesor dzieli się w nim dziesięcioma wskazówkami dotyczącymi stanu umysłu psychoterapeuty. To zarazem opowieść o ciekawości, otwartości, niewiedzeniu i wzajemnym uczeniu się – oraz piękne podziękowanie za wspólną drogę.
Urszula Kwaśniewska 🧡 jest Absolwentką VIII Szkoły Psychoterapeutów i Trenerów Grupowych. 25 września, jeszcze przed rozpoczęciem uroczystości, przesłała nam wyjątkowy prezent – utwór, który napisała dla Zofii, Doroty i Instytutu, zatytułowany „Bądźmy w kontakcie”. Piosenka została puszczona w pewnym momencie Biesiady, a Zofia, Dorota i Andrzej zatańczyli :-)
Barwy Gestaltu to zapis historii Instytutu widzianej oczami osób, które go współtworzyły. Znajdziemy tu wywiady, kalendarium i zdjęciotekę, przywołujące ludzi, miejsca i wydarzenia. Podczas Biesiady Aleksandra Sękowska opowiedziała o powstawaniu książki i o tym, co można w niej odnaleźć. To obraz Instytutu jako szkoły psychoterapii i przestrzeni uczenia się bycia w relacji – z innymi i z samym sobą. O mistrzach i uczniach, wspólnych początkach i własnych drogach. O pamięci, która zachowuje wiele barw i perspektyw. Bo za historią miejsca stoją przede wszystkim ludzie: ich spotkania, decyzje i relacje.
Przez 25 lat Instytut konsekwentnie rozwijał trzy główne obszary swojej działalności: edukację, superwizję i psychoterapię. Prezentacja Zofii Pierzchały pokazuje skalę tej pracy: kolejne programy szkoleniowe, autorskie rozwiązania edukacyjne, akredytacje Szkoły oraz tysiące godzin pracy terapeutycznej i grupowej. Zebrane dane i przykłady pozwalają zobaczyć, jak wiele wydarzyło się przez te lata i jak szeroki jest dorobek Instytutu. To przekrojowe spojrzenie na ćwierćwiecze rozwoju Instytutu.
Część artystyczna
Wieczór wypełniły taniec muzyka i ogień. Dziękujemy artystom za emocje i piękno, którymi się z nami podzielili. Anna Mendak, Michał Czachowski i Mateo Gallito zabrali nas w opowieść i prezentację flamenco. Zespół Batko&Banach zachwycił widowiskowym tańcem ognia Burning Together, a krakowscy muzycy – Aga Grembowiec, Przemysław Stefańczyk, Antoni Kuzak, Tomasz Starowicz i Bartek Matyasik – stworzyli niezapomniany koncert jazzowy. Nie zabrakło też wyjątkowego momentu: jubileuszowego tortu, którym uczciliśmy 25 lat Instytutu. Później parkiet należał już do nas – do późnych godzin nocnych bawiliśmy się przy muzyce prezentera muzycznego Tomasza Starowicza.
Zdjęcia od uczestników
Wasze kadry, uchwycone z osobistej perspektywy – spontaniczne, bliskie i pełne dobrych wibracji. To spojrzenia na Biesiadę, których nie znajdziemy w oficjalnej fotorelacji: zatrzymane rozmowy, spotkania i uśmiechy, które składają się na atmosferę tego wieczoru. Dziękujemy wszystkim za podzielenie się swoimi zdjęciami. Dzięki nim możemy zobaczyć Jubileusz także Waszymi oczami.
Fotorelacja
Jubileuszowa Biesiada w obiektywie fotografki Viry Kosiny. Fotografie dokumentują spotkania, występy i najważniejsze momenty obchodów 25-lecia Instytutu. Zapraszamy do obejrzenia galerii i powrotu do tego wyjątkowego wydarzenia.
Wasze podziękowania
Na Wasze ręce składam ogromne podziękowania za możliwość uczestnictwa w tym wspaniałym przedsięwzięciu jakim była Jubileuszowa Biesiada w Tomaszowicach. Wszystko było piękne, eleganckie, profesjonalne, wzruszające. Wyjechałam napełniwszy serce ogromem miłości, który unosił się nad Wami i wokół Was – nigdy nie doświadczyłam takiej JEJ siły, jak w czasie spotkania z Wami i wszystkimi zaproszonymi gośćmi.
Myślę, że tak właśnie jest w Raju – wszechobecna, wszechogarniająca Miłość. Cuda się dzieją na Tym świecie, cuda… i to za sprawą ludzi…
Dziękuję za Barwy Gestalt – czytam z ogromną przyjemnością choć inaczej niż wszystkie inne książki, bo zaczęłam od wywiadów. Każdą kartkę przekładam… z uczuciem :) Pozdrawiam, zaglądam w Wasze oczy i mówię: Kocham Was :))




































